Neyi devirmediler ki?

            İstedikleri her şeyi yapmaktan geri kalmıyorlar. Hak, hukuk hak getire, akıllarına ne geliyorsa yapıyorlar!

            Asgari ücrete otuz beş lira verdiler, yüz liradan fazla geri aldılar! Memur maaşlarına yüzde dört zam yaptılar. Doğalgaza ise yüzde yirmi! Elektriğe, suya! Bir süre önce ekmeğe yüzde yirmi!

Canı çıktı, çıkacak milletin! “Of”, “Ah”, “Vah”, “Yandım”, “Bittim”, “Aç kaldım” ve “Ne olacak halimiz” diye bağıranı, inleyeni dinleyen yok!

Sat, sat kullan! Sat sat ye! Bütün gözler bereketli topraklar üzerinde!

“Ayağını yorganına göre uzat demiş” atalarımız!

Ne ata sözünü anımsayan ne de Atatürk’ü aklına getiren var! Oysa ülkemizde ısrarla ismi üzerine sünger çekilmeye çalışılan Atatürk’ü İsveçliler bizden daha iyi anlar gibi bir hareket ve davranış içindeler. İsveç’te ilköğretim öğrencilerine öğretmenleri derslerde “Bir de Atatürk gibi düşünün” diyorlarmış! Ne demek bu?

Yarabbi bu siyasilerle, salon Atatürkçüleri ısrarla Atatürk ismini yok etmek için uğraş verenlere, İsveçli öğretmenler kadar ANLAYIŞ nasip eyle! AMİN!

İsveç halkı, dost bildikleri bir ülkenin Ata’sından ürkmeyecek, korkmayacak kadar cesur ve kendinden emin! Ya bizimkiler?

“Ata’ya saygı duruşunda sap gibi ayakta durmaya gerek yok” diyecek kadar değişik söylemlerle günümüze kadar gelenler, onları buralara kadar getirenler!

Bakalım heykellerini kaldırmaya ne zaman sıra gelecek!

Milli Nizam Partisi kurulduğundan beri, hatta Demokrat Parti iktidarından beri atılan tohumlar; yeşerdi, filizlendi, büyüdü, kocaman oldu. Sis gibi sardı dört yanımızı, bakalım, kapkara bulut olup, taş gibi ne zaman başımıza yağmaya başlayacak!

Özelleştirme bütün hızı ile devam ediyor; duyum o ki akarsuların satımı da gündemdeymiş! Ne ala! Böyle devam ederse koca bir ülke bir zümrenin eline geçecek. Aslında onların değil, yabancı ağababalarının eline geçecek! Geçer ya ne olacak ki; kim kimin yanında!

On beş on altı yaşlarında çocuklar büyük ortaklıklar kurduklarına, genç yaşta büyük iş adamları olduklarına göre mesele anlaşılıyor! Çocuklar; alımlı ve bakımlı çocuklar elma şekeri yerken; diğer çocuklar acından inim inim inliyor! Ayaklarında pabucu, sırtlarında okul çantaları yok!

Bu zulüm değil mi? Bütün bunların adı zulüm olmasaydı Tevfik Fikret:

            “Zalimin topu var, güllesi var, kal’ası varsa

            Hakkında bükülmez kolu, dönmez yüzü vardır”

diye haykırır mıydı?

Haklı olanların, inleyenlerin bir gün akılları başına gelirse işte o zaman haksızlık yapanlar anlar neler olduğunu!  Anlamazlarsa Süleyman Demirel’in bir sözünü hatırlatmak isterim. Ne diyordu Demirel:

            “Tetikteki parmağın merhameti olmaz!”

En büyük “Silah sandık”tır. Sandık ters dönerse vay olanlara!

Yahu! Nasıl başladım, nasıl devam etti! Dalıp gitmişim! Oysa ben Sarıyer Spor Kulübümüz Başkanı Tahir Sarıoğlu’na bir aferin çekecektim. Baskılara rağmen (Sarıyer Belediye Başkanımız bu konuda baskı yapmamız, sözüm diğer baskı gruplarına (!)), yıllarca kader birliği yaptığı Haluk Ulusoy’un yanında yer aldığı için! Olağanüstü genel kurulda seçim maddesi konulması için imza istenmiş olmalı ki bu yolu takip etti. İmzalamayınca da olan Başkanı olduğu kulübe oldu ve iddaa kopanlarından ismi çıkarıldı. Yani başkanı olduğu kulüp cezalandırıldı.

Sarıyerli olarak ben de olsam aynı şeyi yapardım. Tebrik ederim Tahir Başkan.

Kilyos Türban Tesisleri iyi çalıştırılamıyor.  Sedat Özsoy zamanında Turbanı kiralayan kişi başarılı olamadı. Belediye el değiştirince Turbanı çalıştıranlar da değişti ama yine tam randıman alınamadı.

Sarıyer Spor Kulübü, belediyenin sırtında bir kambur olarak görülüyor. Turban tesisleri, belediyece Sarıyer spor kulübüne devredilebilir. Böyle bir karar alındıktan sonra  Belediye Başkanı Sayın Yusuf Tülün “İşte size imkân, artık belediyeye ihtiyacınız olmaz, düşün yakamızdan” desin ve kurtulsun! Kulüp de kendi ayakları üzerinde yürüsün!

Sayın Yusuf Tülün, böyle bir imkânı, bolca oy beklediği ilçenin tek profesyonel kulübü olan Sarıyer Spor Kulübüne verir mi?

Bazı kişilerin; “Doğru ama ne gereği var. Konuşuyor, yazıp çiziyorsun” şeklinde konuştuklarını duyar gibiyim. Ben de bu dostlara Erasmus’un şu sözü ile yanıt veririm:

            “Mademki söyleyeceklerim doğru, neden susayım ki!”

İbrahim BALCI